yuttana's profileรอได้มั๊ยถึงจะแสนนาน มอง...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
รอได้มั๊ยถึงจะแสนนาน มองตาฉันแล้วฟังฉันให้ดี เธอรอฉันได้รึเปล่า..เพราะชีวิตเรามันคือ.." การเดินทาง ".. |
||||||||||||||||
March 14 เอ้า..!! เชิญพี่น้อง..555และแล้ววันนี้...ละครพลุ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมือง และนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
มันก็ได้เริ่มมีความเป็นไปได้แล้ว....อย่างน้อยๆ ก็ ประมาณ 1-2 เปอร์เซ็นต์....เยอะมากมาย..หุหุหุหุหุหุ
วันนี้เรามีโครงเรื่องของละคร อาทิตย์หน้าเดินหนังสือเกี่ยวกับโครงการของ สสส. มันจะได้รึป่าวกันนะ..
โครงการละครของเรามันจะเข้าข่าย ขออนุมัติเงินจาก สสส. ได้รึป่าววว...ก็ยังไม่รู้...ต้องลองๆ..5555
ฝันต่อไปๆ.....ถ้าไม่ฝันมันก็ไม่มีเเรงที่จะทำงานต่อ...ฝันเข้าไว้ๆฝันถึงด้านดีๆของมัน..ให้กำลังใจตัวเอง
ว่าที่ พลุนัด ที่ 9...เจ้าจะได้จุดพลุ 10 นัด แล้วส่งต่ออุดมการณ์..ของคณะให้น้องรุ่นต่อไปรึป่าวนะ
มันก็คงต้องวัดดวงกันหล่ะที่นี้......หุหุหุหุหุหุหุหุ... summer ที่สุดแสนจะหฤโหด สำหรับการเตรียมงานละคร
เมษายน สรุปเนื้อหาของละคร โครงเรื่อง บท prouction ต่างๆ แผนการทำงาน หาสปอนเซอร์ช่วยงาน
พฤษภาคม ส่งโครงการ เตรียมงานโปรโมตละคร ติดต่อขอสปอนเซอร์ต่างๆ..555.....ฝันเอาไว้ๆจะได้มีแรง
ฝันถึงวันที่แสดงละครวันสุดท้ายเข้าไว้ๆ...นึกถึงวันสุดท้ายที่พลุทั้ง 10 นัด จะพุ่งทะยานสู่ฟากฟ้ามหาสารคาม
..
..
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
เป็นการเตรียมงานที่โหดจริงๆ...ทุกอย่างต้องเสร็จก่อนเปิดเรียน...เหนื่อยไว้รอได้เลยกู
ตอนนี้เพื่อนที่ยังอยู่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็เหลือน้อย......พากันไปหาฝึกงานกันหมด
5555555.....ต้องงี้ดิ....เหลืออยู่ประมาณ 10 กว่าคน ที่สเเตนบายอยู่ที่นี้เพื่อเตรียมงาน
เหนื่อยกันหน่อยนะครับ.....โดยเฉพาะตัวมึงเองแหละบักยุทธนา...มึงต้องดูเรื่องเอกสารนะอย่าลืมจุดนี้
ส่วนทีมหาสปอนเซอร์ก็คงจะไม่ต่างกันมาก......จะไปหาได้จากไหนเนี้ยยยยยยยยยยย..!!!
big c one to call ร้านเฮียวัฒน์ เสริมไทยพลาซ่า อะไรอีกหล่ะ .....55 ถ้าได้ 2 รายแรกคงจะดี
2 ราย แลก ขอซักรายละ 3 หมื่นๆ....คงจะดีไม่ใช่น้อยๆ.....ส่วนร้านเฮียวัฒน์มันโดยตรงอยู่แล้ว..อิอิอิอิ
.
.
.
. สู้กันต่อไปๆ...เรื่องยุ่งๆมันยังมีอีกเยอะนะ..ถ้าเทียบกับระยะเวลาที่เหลือ 7-8 เดือนนับจากนี้เป็นต้นไป..... March 12 ต้องโทษตัวเองเสียดายจิงๆ.....เสียดายมาก...เสียดายโคตรๆ
ลืมคิดไปซะสนิท..." นั่นรุ่นน้องนะเว่ยเฮ้ย "
พลาดจนได้กู..ไม่น่าคิดเเหกกฏตัวเองเลย
มันจะมองกูยังไงวะเนี้ยทีนี้....แมร่งหนิ.
กวนตีนไปซะเยอะ...เกรียนไว้เพียบ..สุดๆ
นี้ถ้าไม่โดนเพื่อนด่าคงคิดไม่ได้มั๊งกู
sad เลยกรู...เซ็งจิต ถ้าไม่เพราะได้ใจ
เหลิง คงน่าจะไปได้สวยกว่านี้..ไม่น่าเลย
เสียดายหว่ะ...จากนี้คงแย่หว่ะ..สมเพสตัวเอง
จะมองหน้ากันติดป่าววะ..อยากหายสาบสูญซัก 20 ปี
คงอีกนานกว่าจะได้พูดกันอีกครั้ง..555
ขนาดถามในเอ็มยังไม่ตอบเราซักคำ..หนักจิงๆ
เก็บไว้เป็นบทเรียน...พลาดเรื่องเดิมๆทำไม่คิด
เก็บเอาไว้ถึงจะนานแสนนาน..เก็บไว้กับตัวเองต่อไป
จมอยู่กับมันต่อไป...โทษอะไรไม่ได้นอกจากตัวเอง
รอจนกว่าจะถึงวันนั้นเเล้วกัน...แต่คงอีกนาน..วู้ววว ซู๊ดจ๋ายยยย..!! February 28 ผ่านไปนานแสนนานแต่มันกลับสั้นนิดเดียวเวลาผ่านไปนับไม่ถ้วนกับการหลงไปกับ hi5 1 ปีพอดีที่ไม่ได้อัพไม่ได้มาบ่นใน space ของตัวเอง
มีเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมามากมายนับไม่ถ้วนที่ผ่านมาในช่วง 1 ปีที่มันผ่านมาทั้งเรื่องดีและไม่ได
หลายรสชาติหลากหลายอารมณ์....ทั้งสุข ทั้งทุกข์ หัวเราะ เซ็งสุดๆ ท้อเเท้และสิ้นหวัง..55555
ที่มันได้ผ่านเข้ามา ทั้งเรื่องการเรียนที่จะรอดเเหล่ไม่รอดเเหล่หรือแม้กระทั่งการเดินทางไปยังที่ต่างๆ
ทั้งในและนอกประเทศ..พบเจอเพื่อนมากมายมากหน้าหลายตาทั้งคนไทย ฝรั่ง จีน มาเล สิงคโปร์
ได้มาแลกเปลี่ยนความคิดประสบการณ์ในเรื่องสาขาวิชาชีพ....ก็ดีมากๆเลยหล่ะ
1 ปีที่นานนะที่ไม่ได้เข้ามาในที่ตรงนี้แต่มันกลับเร็วมากๆ...กับเวลาที่ใช้ชีวิตผ่านไปในแต่ละวัน
ผ่านไปแป๊บเดียว..ปีหน้าก็ต้องทำละครเวทีเเล้ว...เฮ้อออออออ..!!!~ ปวดสมอง จิง....
มันจะได้ทำรึป่าววะเนี้ย...5555...แต่คิดว่าก็คงได้ทำอยู่หรอกมั๊ง...หวังว่านะหวังว่าจะได้ทำ
พ้นปีนี้ไปก็ขึ้นปี 4 เพื่อนๆหลายๆก็จบกันจะหมดเเล้วเหลืออยู่แค่ไม่กี่คน...ที่แน่ๆปีหน้ารับปริญญาบักต้น
ถ้าผ่านปีหน้าไปได้เราก็ขึ้นปี 5 ปีที่วุ่นวายสุดๆกับการวัดดวงว่าจะจบหรือไม่จบด้วยการทำวิทยานิพนธ์ ให้ตายสิ..!!!~..พับผ่า...อยากทำ the sis ที่ อ. ปาย หว่ะ แต่หัวข้อจะผ่านรึป่าวยังไม่รู้
รุ่นพี่ที่คณะก็จบออกไปเรื่อยๆ รุ่นน้องที่เข้ามาใหม่ๆก็เยอะซะจนจำกันไม่ได้จนพูดได้เต็มปากแล้วว่า
เด็กถาปัด สารคาม เปลี่ยนไป จากเคยรู้จักกันทุกชั้นปี จากเคยสนิทกันทุกชั้นปีทุกวันนี้มันไม่ใช่อย่างนั้น
มันแทบจะไม่เหลือแล้วความสัมพันธ์ของพี่น้องที่เคยสนิทสนมกันเหมือนก่อน......น่าเสียดายจิงๆถ้าสิ่งเหล่านี้จะหายไป
สิ่งที่เราภาคภูมิใจ...ความสัมพันธ์ดีๆที่คณะเรามีแต่คณะอื่นไม่มี...ความภาคภูมิใจตรงนั้นมันเริ่มจะหายไปแล้ว
ระยะเวลาแค่ 2 ปี เปลี่ยนคณะเราได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย....!!! ..ให้ตายเหอะแล้วอนาคตข้างหน้าจะเป็นไงวะไม่อยากจินตนาการ
กลับมารับปริญญาคงได้บูมกันเองแล้วหล่ะม๊างงงงง....55555555 ( คิดเเล้วเศร้าใจ )
.
.
.
.
.
.
.บ่นเรื่องเครียดๆมามากแล้ว พอดีกว่า
February 23 อยาก.......ช่วงนี้มองเห็นอะไรๆก็อยากได้อยากมีไปหมด
เหอะๆๆๆๆๆ....สมเพสตัวเองชิบหาย..555
เห็นกล้องถ่ายรูปรุ่นใหม่ๆออกมาก็อยากได้
ทั้งที่ตัวเองไม่มีเงินซักบาทเงินเก็บก็มีนิดเดียว
2พันได้มั๊งดีไม่ดีไม่ถึงด้วยซ้ำ...แต่ราคากล้องสูงลิบ
ลองคุยกับพระมารดาแกก็บอกง่ายๆอยากได้หาตังซื้อเองโตแล้ว
....555555ต้องงี้ดิ....ถึงจะเรียกของจริง
กล้องถ่ายรูปๆๆๆ...นิกอน แคนนอล ...อยากได้จังเลบวุ๊ย
ช่วงต้นปีที่ผ่านมาจนถึงเดี๋ยวนี้มีอะไรใหม่ออกมายั่วน้ำลายเยอะแยะ
กลองชุดตัวใหม่ๆกฌออกมาตีตลาด
รุ่นเก่าๆที่เคยเล็งไว้ราคาก็ลดลงมาอีก
แน่ะ....อยากได้อีกแล้ว...แต่ไม่รู้ถ้าซื้อมาจะเอาไปวางไว้ไหน
ห้องก็แคบๆ...ไว้บ้านก็นานๆทีถึงจะได้ตี
เงินก็ไม่มี...แต่ก็เสือกอยากได้โน้นอยากได้นี่
คิดแล้วสมเพสตัวเองหว่ะ..555555555
February 12 อืมมมมม...ไร้สาระกับชีวิตมาพักใหญ่ๆว่ากันว่านะ...อันนี้เขาพูดไว้อีกทีนึง
จริงรึเปล่าไม่รู้หรอก
เป็นปรัชญาของเซนได้อ่านแล้วมันโดนใจดี
แบบว่าอ่านเจอโดยบังเอิญมากกว่า
5555....ก็เลยจำมาบอกเล่ากันต่อ
เรื่องมันมีอยู่ว่า
.
.
.
พวกเราทั้งหลายล้วนแต่ไร้ซึ่งชีวิต
นับแต่เราถือกำเนิดเกิดมา
มรณะทั้งหลายนั้น
ล้วนแต่อยู่เบื้องหน้าการก่อเกิดทั้งสิ้น
หากการมีชีวิต
คือการรับรู้บางสิ่งเรื่อยไปแล้วไซร้
สิ่งที่เราจักได้รับรู้ในห้วงสุดท้ายนั้น
ก็มิใช่สิ่งใดอื่นนอกจากมรณะ
ได้ค้นพบมรณะ
ได้รู้แจ้งมรณะ
นั่นแหละไซร้คือมรณะ
การมีชีวิตอยู่ทุกขณะจิต
ล้วนแล้วแต่เป็นไป
เพื่อรับรู้ถึงมรณะ
เรียนรู้ถึงมรณะ
พวกเราทั้งหลายมิควรรับรู้สิ่งใด
นอกจากมรณะ
ผู้ที่ไม่อาจเป็นใหญ่เหนือกว่ามรระ
ย่อมมิควรรับรู้สรรพสิ่งใดๆ
.
.
.
เหมือนกับเขาสอนให้เรา
มีชีวิตอยู่เพื่อเรียนรู้ที่จะตาย
เตรียมพร้อมที่จะตายในทุกขณะ
รึเปล่าไม่รู้นะ
เพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างมีจุดหมาย
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|
|||||||||||||||
----->หลงทางเข้ามาง่ะ*เลยเม้นท์ให้หล่ะกันน๊า<-----
|
|
